ქალბატონების ფავორიტი ღვინო

ქინძმარაული – ადგილწარმოშობის, წითელი ბუნებრივად ნახევარტკბილი ღვინოა და მზადდება საფერავის ჯიშის ყურძნისგან.

ქინძმარაულის მიკროზონა მდებარეობს შიდა კახეთში, ყვარლის რაიონში, კავკასიონის განშტოების სამხრეთ დაქანებაზე. ნიადაგის ზედაპირზე წარმოდგენილი შავი ფიქალების ნაშალი მასალა, რომელიც მდინარე დურუჯს ჩამოაქვს, ხასიათდება სითბოს შთანთქმის მაღალი უნარით და გარკვეულ გავლენას ახდენს ნიადაგის ტემპერატურულ რეჟიმზე, რაც ყურძნის შაქრიანობაზე და ღვინის ხარისხზე აისახება.

ქინძმარაულის ღვინისათვის საჭირო საფერავის ჯიშის ვენახები გაშენებულია პირით სამხრეთისკენ, რაც საუკეთესოა იდეალური სიმწიფის პირობების უზრუნველსაყოფად.

“ქინძმარაულის” დაყენების დროს, 5-7 დღიანი მაცერაციის (დუღულის)  შემდეგ მიიღწევა ღვინოში ნარჩენი შაქრის სასურველი დონე, დუღილი ჩერდება გაციებით და შემდგომი ფილტრაციით, რაც   ღვინოს ყურძნისეულ არომატებს, ბუნებრივ სიტკბოსა და სიხალისეს უნარჩუნებს. ამის შემდგომ, ბოთლში ჩამოსხმამდე, ღვინო ინახება იზოთერმულ რეზერვუარებში ცივად 0°C ტემპერატურის დიაპაზონში.

ზოგადად  ღვინის ბოთლი გახსნისთანავე შეხებაშია ჰაერთან და შესაბამისად იწყება ოქსიდაციის პროცესი. ზოგიერთი ღვინისთვის მომგებიანია ჰაერთან შეხება (სუნთქვა), თუმცა ხანგრძლივი ოქსიდაცია უარყოფითად მოქმედებს ღვინის ხარისხზე. იდეალურ შემთხვევაში, ღვინო ბოთლის გახსნიდან 2 საათში უნდა დაილიოს. ნარჩენი ღვინის მომცრო ჭურჭელში გადატანით და მის მაცივარში შენახვით შესაძლებელია მან რამდენიმე დღეც გაძლოს,  თუმცა რეკომენდირებულია გახსნისთანავე დაგემოვნებაა.

ღვინო ხასიათდება მუქი ბროწეულისფერი შეფერვით, გემოზე ჰარმონიული, სრული, ხავერდოვანი, დახვეწილი, სასიამოვნო სიტკბოთი, ხილის ტონებით და ჯიშური არომატით. ქინძმარაული კარგად ეხამება წითელ ხილს და ნამცხვარს, ასევე ეს  ღვინო შესანიშნავად მეგობრობს  შებოლილ ლორთან, შინაურ ძეხვეულთან  და კეცზე მომზადებულ კუპატთან.

ქინძმარაული განსაკუთრებული პოპულარობით ქლაბატონებში სარგებლობს.